Wat voorafging:
Ik ben niet alleen geinteresseerd in de ruimte.
Ik kom uit de ruimte.
Vier uitstekende helden in een buitengewone nieuwe scifi-serie...
met Nick Marlowe als de grimmige kolonel Danning.
Er staat inderdaad kolonel op m 'n uniform.
Wormhole X-Treme.
Dat is m 'n werk. - Hij heeft het aan de studio verkocht.
Door z'n kennis van het Stargate-programma.
Als de luchtmacht het niet wilde, hadden ze het niet zo ver laten komen.
Laat jezelf zien.
Wij zijn de Furlings.
Eindelijk ontmoeten we jullie dan.
We hebben ze hier naartoe geleid.
Sam. - Ik dacht dat het me zou lukken.
De thermodynamische lus keert terug naar de planeetkern.
Dat is nooit gebeurd.
Je moet de aandacht trekken...
het publiek laten denken dat het bomvol zit.
Ik vind zure bommen heerlijk.
Ik snap het al. Dat was weer een woordgrapje in jullie aardtaal.
We worden als dom afgeschilderd. - Je weet dat wij dat niet echt zijn.
Oke. De personages worden als dom afgeschilderd.
Kun je de helden het beste introduceren...
via een enorme catastrofe?
Dat is wel realistisch. - Kan me niet schelen.
Ach, dat wordt leuk. - Dat zeg je over alles.
Waarom doe ik dit eigenlijk?
Zodat de luchtmacht goed weergegeven wordt...
en omdat generaal O'Neill speciaal om jou gevraagd heeft.
Natuurlijk.
Hoe vaak mogen we nou aanwijzingen geven voor een speelfilm?
Volgens mij wordt het een tv-film.
Een gedramatiseerde versie, ietwat belachelijk, van Stargate Command...
is een uitstekende dekmantel in het geval van een lek.
Geloofwaardige ontkenning.
Zei u nou ietwat belachelijk?
Je gaat dit doen. Je hebt geen keus.
Geef die man vijf minuten.
Ik kom jullie wel weer een keer halen.
Ik heb dit bekeken en er lijkt nergens...
sprake te zijn van een sexy, vrouwelijk buitenaards wezen.
Ik zit hier niet eens in.
Het echt ongelooflijke ervan...
is dat iemand hier miljoenen dollars aan uit wil geven.
Konden al die schrijvers niets beters verzinnen?
Ik heb de laatste tijd veel tv gekeken...
en afgezien van een weglating, lijkt het zo slecht nog niet.
Misschien kunnen wij het verbeteren. - Ik ben het met Sam eens.
Wie maakt er nou een film van een serie van drie afleveringen?
Hij deed het naar verluidt goed op dvd.
Nee, ik gebruik geen shots uit de serie.
Het is een film, geen clipvertoning.
Het budget is het budget.
Het zijn een stel pennenlikkende, boekhoudende idioten.
Zeg maar dat als ze het niks vinden, ik wil ergens anders naartoe ga.
Je weet wel dat je dat laatste niet moet zeggen, he?
Ja, film, geen clipvertoning is prima.
Ik moet ophangen.
Jullie hebben hier echt heel slecht bereik.
Hoe gaat ie? Zijn jullie klaar?
Het zit in ieder geval vol met bommen.
Ik had m'n eerste concept moeten geven.
De producent heeft de andere schrijvers erbij gehaald.
Jij was toch de producent? - De echte, ja.
Wees eerlijk. Ik vertrouw jullie.
Daarom ben ik hier. Zeg maar wat jullie ervan vinden.
Jullie moeten wat ideeen hebben. Wees niet bang.
Gooi ze op tafel. Wij noemen dat 'spinning'.
Maak je geen zorgen, niemand zal jullie veroordelen.
Om te beginnen denk ik dat je een sterke openingsscene nodig hebt.
Meen je dat nou? Dat doet echt niemand meer.
Je gooit de titel erin en begint.
Walter. Bel 447.
Het instrument moet terug naar de planeet.
Luister.
Niet lullig bedoeld, maar je wordt echt doodgegooid met zombies.
Dat was niet grappig bedoeld.
Bovendien is dit sciencefiction, geen horror.
Noemde ik het Telchak-instrument? Want daarom werden ze zombies.
Sorry. Marty voor je.
Dag Charlie. Hoe is het? Het is de studio.
Wat voor probleem?
Vraagje, wat deed het team...
terwijl jouw personage de zombies bestreed?
Verdomme.
Uitvoerenden van de studio? - Wat?
O, nee, Charlie? Die is geweldig. Hij is de enige die ik vertrouw.
Wat is het probleem dan? - De hoofdrolspeler trekt zich terug.
Hoe moet ik een verhaal vertellen zonder hoofdrolspeler?
Simpel. Je vervangt hem gewoon door een ander.
Wat? - Jullie moeten me helpen.
Hoe hou ik het hoofdpersonage in het verhaal...
zonder de acteur te hebben die hem speelt?
Je kunt de andere personages hem steeds laten noemen...
hem af en toe laten bellen.
Tuurlijk.
Ik bedoel, iets cools...
zoals gezichtsverandering of lichaamsruil.
Alsof iemand dat gelooft.
Jullie hebben vast echte ervaringen die ik kan gebruiken.
Er was die ene keer dat kolonel O'Neill onzichtbaar was.
Wat er gebeurd is, is dat u gebombardeerd bent...
door het deeltjesveld uit de verhullingsgenerator.
U stond er in de machinekamer naast toen het apparaat aanging.
Vandaar de stralingssporen die we krijgen.
Maar het goede nieuws is dat ik het terug kan draaien.
We moeten naar het moederschip voor de verhullingsgenerator.
Sam, tegen wie praat je? - Kolonel O'Neill.
Ik legde uit hoe hij weer zichtbaar wordt.
Niet waar.
Jack zit in het kantoor van Hammond.
Nou doet hij het weer.
Die verhullingsgenerator halen...
is wel ons laatste probleem.
Jack laten helpen, dat wordt het moeilijke.
Nee, toch. - Jawel. Onzichtbaar zijn is leuk.
En door deze tablet te ontcijferen...
moeten we het belangrijkste in het universum kunnen vaststellen.
Kan iedereen even om zich heen prikken, of hij hier ergens zit?
Meneer, bent u daar?
Je kunt zo niet blijven, O'Neill.
Waarom niet? Het geeft ons een voorsprong op de Goa 'uld.
Ik kan overal rondsluipen zonder dat iemand het ziet.
Ik geef ons het verrassingselement.
Het komt erop neer dat ik onzichtbaar meer voor deze planeet kan doen...
dan ik ooit heb kunnen doen als m 'n lieve, opvallende zelf.
Ik neem aan dat ik je stoicijns aanstaar.
Je trapt er niet in, he?
Je bent erg doorzichtig, O'Neill.
Ik snap 'm. Goeie.
Ik kijk zo door je heen.
Niet zo bijdehand.
Hallo? Handsignalen. Ik wenk jullie.
De nodige aanpassingen zijn gedaan. Nu nog de aaneenschakeling starten.
Oke. Toe maar.
O, ja. Dit is veel beter.
Dat voelt misschien als bedrog.
Misschien kunnen we hem het beste helemaal niet noemen.
Bovendien kan onzichtbaarheid erg krachtig zijn.
Dat blik wormen wil je niet opentrekken.
Je helden moeten niet te machtig worden.
Je kunt altijd negatieve bijwerkingen verzinnen.
Zo hebben we kolonel O'Neill omgepraat.
Tot zover. SG-1, jullie mogen vertrekken.
Dank u. - Dat kan niet.
Ze hebben m'n script nog niet uit.
Grappig, volgens mij staat hier 'generaal'.
We zijn u wat verschuldigd. - Nog iets?
Hoezo dat? Jij zei dat het leuk zou worden.
Tot z'n zombie-idee eraan ging.
Waar gaan jullie allemaal naartoe? Naar iets belangrijks zeker?
Gewoon een verkenningsmissie, toch? - 'Gewoon'? Dit is niet zomaar iets.
Dit is m'n 200e reis door de poort.
Echt? Tel je ze? - Absoluut.
Ik heb nagedacht terwijl jullie je omkleedden.
Dit is lang uw 200e missie niet, kolonel Mitchell.
Ik zei niet 200e missie, ik zei 200e reis door de poort.
Dus buitenwereldse poorten, heen en weer...
elke trip achter de waarnemingshorizon.
Dit wordt reusachtig. De grote 2-0-0.
Maak het. - En snel.
Doe ik.
Inderdaad.
Kom. We hebben nog tien seconden voor het tijduitzetveld geactiveerd wordt.
Als we het niet redden, zitten we hier voor altijd vast.
Dit kan een probleem worden.
Dat scheelde niet veel, he?
Meen je dat nou? - Wat?
Hoe zijn we ontsnapt? - Ze.
Prima, ze, ze, ze. Hoe zijn ze ontsnapt?
Dat is toch logisch?
Ook al zat het dal niet vol Jaffa...
we waren nooit binnen tien seconden bij de poort geweest.
Mooi. Daarom zijn we hier. Wat denken jullie? Dertig seconden?
Misschien geen rond cijfer.
38 dan?
Wat maakt het uit?
Er staat toch geen tikkende klok in beeld.
Dat is briljant. - Dat is belachelijk.
Geloof me. Gevaar plus tikkende klok is kassucces.
Dat is het 'E = mc2' van de entertainmentwereld.
Vraag maar rond.
Alleen heb je gevaar vervangen door zekere dood.
Kom op. Jullie zijn wel uit onheilspellendere situaties ontsnapt.
Daar heeft hij een punt. - Laat de ontsnapping dan zien.
O, nee. Je moet niet te vroeg te veel weggeven.
Dan verpest je het eind. - Of m'n personage zegt niet:
'Dit is een probleem', maar meer iets als: 'Dit is een makkie.'
Hoe vaak moet ik het nog zeggen? Dat ben jij niet.
Kolonel Danning is op kolonel O'Neill gebaseerd.
Zeg alsjeblieft dat de poort weer werkt.
We doen nog een diagnose, maar we weten nog niets.
De stroom gaat naar de condensatoren, maar de lading blijft niet.
Daardoor stuurt de regelkristal feedback naar het interface...
en wordt de programmeringscode van het netprotocol teruggesteld.
Dat was fantastisch. Zeg dat nog eens.
Even een pauze. Dat moet ik opschrijven voor ik het vergeet.
'De stroom gaat naar de condensator...
maar de feedback keert niet terug naar de feedbackfase.'
Dit is goud.
Vergeet die techno-praat. Dat interesseert niemand.
Jij bent buitenaards, toch? - Juist, en ik weet wat je nodig hebt.
Hoe weet jij waar scifi-fans van aarde geinteresseerd in zijn?
Ben jij ook niet buitenaards? - Ja, maar ik ben hier al een tijdje.
Luister, ik herken een goed verhaal als ik er eentje hoor.
Wil je dat deze film een breed publiek aanspreekt?
Van aarde.
Ik ken fantastische avonturen...
die niet geheim verklaard zijn door de luchtmacht.
Oke, ga je gang. Vertel de beste maar.
Ik zat in een gestolen vrachtschip op weg naar huis...
toen een zonneflits van een ster m 'n navigatie vernielde...
en ik moest landen op de dichtstbijzijnde planeet.
Toevallig crashte ik bovenop de Goa'uld die de planeet bestuurde...
waar ik geluk mee had, want m 'n schip was erg beschadigd...
en ik had hulp nodig.
De plaatselijke bewoners waren erg dankbaar.
Ze stelden me voor aan een prachtige blonde Tok'ra...
die zich daar verstopt had.
Ze vertelde de legende van een verheven wezen...
dat ergens ver weg in de bergen woonde...
achter een gevaarlijk bos. - Ik heb niet de hele dag. Schiet op.
Ik ging met wat vrienden op pad...
en na een gevaarlijke en veelbewogen reis...
stonden we eindelijk oog in oog met het verheven wezen.
Wat kan ik voor jullie doen?
Eerst dacht ik dat ik gewoon naar huis wilde...
maar nu wil ik wel ergens onderdeel van uit maken.
Een vast onderdeel, als je begrijpt wat ik bedoel.
En deze mannen hebben hun eigen problemen. Jongens?
Dat is The Wizard of Oz.
O, die ken je?
O, m'n telefoon gaat. Martin Lloyd.
Ik hoorde hem niet overgaan. - Hij staat op trillen.
Ja, zeg het maar. - Ik kan zingen.
Hoe gaat het? - Niet goed.
Samantha, 200 wacht.
Hopelijk hebben we geen blijvende schade aangericht.
Hoe kan iets tien jaar perfect werken...
en dan ineens niet meer? - Weet ik niet. Probeer maar.
We krijgen vreemde stroomwaardes, kolonel.
Zet hem af. - Hij reageert niet.
De poort trekt enorm veel energie naar de condensatoren.
Sluit de krachtdeur en de Iris.
Ik krijg hem niet uit. Siler, sluit de stroom handmatig af.
Waarom overkomt mij dit altijd?
We moeten de basis evacueren.
Dit is generaal Landry. Ik geef een Code Rood-alarm uit.
Alle personeel, evacueer de basis onmiddellijk.
Ze raken overbelast.
We moeten hier nu weg. - Doe maar snel.
En dat is het einde van akte twee.
De berg wordt opgeblazen?
Geen hoop op overleven. Cool, toch?
Het is gebaseerd op wat er nu met de poort is.
Mooi, als kunst het leven imiteert. - Wacht even.
We leven daarna nog.
Dat heb ik nog niet helemaal af.
Ik denk dat jullie op het laatste moment weggestraald worden.
Weggestraald? - Tuurlijk. Waarom niet?
Is dat niet te makkelijk? - Ik hang er een lantaarn aan.
Wat is dat? - Een schrijfterm.
Een ander personage zegt hoe makkelijk het is.
Dr Levant kan zeggen: 'Dat was geweldige timing.'
Zo weet het publiek dat ik het ook makkelijk bedoeld had...
en kunnen we verder. - Serieus?
Oke, waar waren we?
Scene 24.
Mooi, een van m'n favoriete scenes. Toe maar.
'Brug binnen. De crew zit bij hun stations.'
Ik pik een vreemde energieanomalie op.
De uitzonderlijkheid lijkt te gaan ontploffen.
Wapens op maximum.
Verdomme. Zonneflits. Er komt een schokgolf op ons af.
Kun je de polariteit omschakelen?
Ik zal m'n best doen.
Machinekamer, warpsnelheid.
Haal ons hier nu weg.
Ik doe er alles aan, kapitein, maar u verwacht een wonder.
Wacht even. - Wat?
Ten eerste is dat Star Trek. En ten tweede is het belachelijk.
Wat is er mis mee?
'De uitzonderlijkheid lijkt te gaan ontploffen'?
Er klopt helemaal niets van die opmerking.
Waarom zouden de wapens op maximum de situatie helpen?
Het publiek weet het verschil niet.
Die vinden wapens op maximum geweldig.
Onderschat nooit je publiek. Het zijn gevoelige, intelligente mensen...
die positief reageren op kwaliteitsentertainment.
Ik snap niet waarom alles onvermijdelijk moet ontploffen.
Jullie weten misschien hoe alles echt werkt in het melkwegstelsel...
maar ik ken de filmindustrie.
Ontploffingen zorgen voor geweldige trailers.
Eenvoudig feit. Meer ontploffingen, betere trailer.
Betere trailer, meer kijkers.
Marty voor je.
Wat? Dat is belachelijk. Zeg dat ze ophouden met in paniek raken.
Hij tekent wel een contract. Ik heb z'n manager al gebeld.
We bellen je nog terug.
Problemen met Nora?
Nee, Nora is geweldig.
Maar omdat Nick Marlowe heeft afgezegd...
stelt een van de nieuwe junior executives van de omroep...
voor om de hele film opnieuw te casten...
met jongere, spannendere versies van het team.
Zie je het al voor je?
Kerel, waarom deed je dat?
Die sexy chick was echt wel zo een Goa'uld.
Dan wilde ik haar nog wel pakken. - Je waardeert me niet, he?
Ik vind je echt helemaal super.
Dat bedoel ik nou.
He bleekscheet, heb je dat adres al gevonden?
Chill, T. Ik vertaal zo snel ik kan.
Ik wil niet meer behandeld worden alsof men me moet aanbidden.
Ik heb ook gevoelens.
Ik denk dat Mitchell me niet meer aardig vindt.
Ik ben zwanger.
Ik heb een latte nodig.
Wat dacht je hiervan?
Een vrachtschip, een simpele verkenningsmissie van drie uur.
Gilligan 's Island, niet?
Raad je dat door 'verkenningsmissie van drie uur'?
Adviesje: Als je iets jat...
denk dan aan iets vagers.
Noem me fahrbot, maar ze hebben onze mivonks zo...
als we hier niet als de draz weg starbursten.
De sterrenhoop is beschadigd. Dit lukt nooit.
O, dren. - Hezmana.
Frell.
Wel alle hazmot.
Yotz.
Daar heb je me. Ik heb geen flauw idee wat dat betekent.
Allemachtig, wat nu weer?
Kom nou toch.
Ik krijg net een berichtje van de studio.
De distributeur is failliet. M'n budget gaat eraan.
In een berichtje?
Dit verpest het einde van akte drie totaal.
Wat gebeurt er in akte drie? - Met die bezuinigingen niet veel.
Akte drie eindigt gewoon.
Wat is hier zo slecht aan?
Enig idee wanneer we kunnen gaan? - Sorry.
We proberen een complete reset van het systeem.
Als je wilt dat het klopt, geef je hem toch je dossiers?
Die zijn geheim. - En?
Je zei dat toch niemand het zou geloven.
Dan nog, weet je hoeveel dossiers er zijn?
1263.
Hopelijk straks 64.
Het zijn er al 1264.
63, dat weet ik bijna zeker. Ik heb ze pas nog gelezen.
Je hebt 30185 niet gelezen.
30185?
Wat is dat? - Dat kunnen we niet zeggen.
Hoezo niet? Ik heb de hoogste betrouwbaarheidsverklaring die er is.
Wat is 30185? - Eed tot geheimhouding.
Waarom vertel je erover...
als je het toch niet gaat zeggen? - Sorry.
Mag ik het weten? - Natuurlijk.
Het heeft te maken met toen de poort ons naar 1969 stuurde.
Nou en? Ik ben een jaar later pas geboren.
Het was negen maanden voor hij geboren is.
Wat? - Je weet wel, de jaren '60.
Kom op...
je moeten weten dat Jack altijd in je geinteresseerd is geweest.
Inderdaad.
Weet je nog dat je in het 302-programma zat...
ook al vond je dat onterecht?
Of toen je gekozen werd voor SG-1?
Wil je zeggen dat Jack O'Neill...
M'n papa is? - Nu valt alles op z'n plek, he?
Ik word voor de gek gehouden, niet?
We kunnen je echt niets vertellen over 30185.
Niet te geloven.
De cast hoorde dat Marlowe meer geld wil...
en nu wil iedereen dat.
Denken ze dat het op m'n rug groeit?
Hoe moet ik een film maken zonder acteurs?
Carter, verbeter me desnoods...
maar in de parallelle dimensiefysica...
bestaan we toch in een universum...
op elke voorstelbare manier?
Op elke voorstelbare manier. Dat hebben we zelf gezien.
Kijk eens aan.
Gebruik je fantasie.
Goed, mensen.
We hebben deze basis van vele miljarden dollars...
onder Cheyenne Mountain gemaakt zodat we hem kunnen gebruiken.
Weet er iemand hoe?
We dachten dat u het wist.
Ik weet dit: We moeten een team maken...
met het mooiste, strijdklare wetenschappelijke genie dat ik ken...
kapitein doctor Samantha Carter.
Ik meld me voor werk, meneer.
Wat kunt u ons vertellen?
Ik denk dat het instrument een wormgat veroorzaakt...
tussen supergeleidende ringen die elders in vaste positie...
in energie op de waarnemings- horizon, als de wervelwind weg is.
Dat m'n geslachtsorganen van binnen zitten, wil nog niet zeggen...
Als er tenminste genoeg energie naartoe gaat...
en de correcte coordinaten berekend zijn.
Oke, toe maar.
Dan een boekenwurmavonturier...
die 'hersenen' en 'lef' in 27 talen kan zeggen, dr Daniel Jackson.
Waarom ben ik hier? Dit is geen...
Wat is dat? - De reden dat u hier bent, doctor.
Deze grote ring is ontdekt in de woestijn van Egypte, bij Giza.
Dan had ik dus gelijk.
De piramides waren echt landplekken voor ruimteschepen...
die mensen meenamen door zich als hun goden voor te doen.
We hebben de ring in het zand gevonden.
Die symbolen komen me bekend voor. Net gesternten.
Ziet u dat dan niet? Hier.
Als elk symbool een bepaald punt in de ruimte voorstelt...
dan creeren zes ervan een soort doos.
Het punt tussen deze zes punten zou een bestemming aangeven.
Misschien, heel misschien, is de zevende het beginpunt.
Kan ik de symbolen op een monitor bekijken?
Hier, dr Jackson.
Wacht. Deze lijkt anders.
De ring lag in Egypte. De piramide is aarde.
Dit symbool moet het beginpunt zijn.
Het lag steeds vlak voor onze neus.
Ik voel me zo stom.
Dit team heeft een leider nodig.
Iemand die de vijand in z'n gezicht uitlacht...
ook als het ongepast is.
Kolonel Jack O'Neill.
Ik zei toch: 'Ik ben met pensioen'?
Ik dacht: 'Ik heb een visioen.'
Dat had ik eigenlijk ook.
Daar is nu geen tijd voor. U moet een missie leiden.
Juist.
Sergeant, laat hem draaien.
Draaien?
Hij draait niet, meneer.
Wat? Dat moet. Hij is rond.
Draaien is echt wel cooler dan niet draaien.
Ik ben de generaal. Ik wil dat hij draait, en wel nu.
Kijk nou.
Chevron een is verlicht.
Ik ben benieuwd wat we zullen vinden.
Het is vast fantastisch. - Niet te enthousiast.
Het is maar een verkenningsmissie. - Ben je niet een beetje nieuwsgierig?
Hopelijk vinden we een nieuw teamlid...
bij voorkeur kaal, mysterieus, van het strijderstype...
met veel spieren.
De kans dat we buitenaardse levensvormen tegenkomen...
die er menselijk uitzien, is bijzonder klein.
We zullen zien.
Chevron zeven ook verlicht.
Lieve...
Kolonel O'Neill, u kunt gaan. Goede reis.
Dat is makkelijk gezegd.
Oke, we doen dit samen, op drie, goed?
Een, twee, drie.
Lieve God in de hemel.
Ik voel me zo dom.
Ja, dat zal wel werken.
Een hele film met poppen. - Ik zeg alleen maar...
Dan laten we pop O'Neill over een poppenhaai springen...
op een miniatuurmotor.
Ik snap het niet. - Jullie kennen de industrie niet.
Ik heb geen geld, dus ik moet de acteurs iets anders geven.
Grotere caravans? - Dat gaat ook niet.
Nee, ik moet ze iets geven wat me niets kost...
maar wat geen een acteur kan weigeren.
En dat is? - Een flinke egostreling.
Ze moeten denken dat ik het script voor hen herschreven heb.
In dit concept moet iets zitten waardoor ze deze film willen doen...
ook als is het niet veel.
We hebben ons best gedaan. Je luistert niet.
Ik bedoel een draai, iets dat niemand verwacht.
Bedoel je zoiets als dit?
Dat zal niemand zien aankomen.
Maar het zal verklapt worden.
Wat? Dat komt in de reclame.
Wat misdaadbestrijding betreft...
is er maar een iemand die de straten veilig houdt...
en echt blijft.
Inderdaad.
Teal'c, P.I. Deze herfst in de bioscoop.
Ik vind het geweldig.
Ik weet niet of de omroep...
Ik zal het ze volgende week voorleggen, en dan zien wel.
Die moet ik opnemen. Ik spreek je straks wel weer.
Met Marty. - Wat brengt u hier naartoe?
Kan iemand niet zomaar even uit Malibu gedag komen zeggen?
Malibu? - Zeker.
Daar was ik voor zaken.
Precies. U bent een luchtmachtgeneraal met enorme verantwoordelijkheden.
Ik kwam zogenaamd even kijken hoe het ging met Marty.
Eerlijk gezegd is het zo...
dat het de laatste tijd voelt...
Wat... Hoe moet ik het zeggen?
U mag ons best gemist hebben.
Nee, dat niet. - Alsof u onafgedane zaken heeft?
U moet het afsluiten en daar weet ik iets perfects voor.
We gaan straks op missie om m'n 200e reis door de poort te vieren.
Echt waar? 200?
200 keer dat hij door de poort is gestapt...
niet alleen missies.
Eerlijk gezegd heb ik wel zin in een laatste tripje door het oude gat.
Zo noemen we het toch ooit, niet?
Gat?
Stomme enquetes. Ze haten het einde.
Ik moet iets nieuws verzinnen. - Ze kunnen gaan vissen.
Vissen? - Ja, dat is het perfecte einde.
Daarna lijkt al het andere nutteloos.
Dit is heerlijk.
Dat zei ik toch.
Ja, het is goed om hier te zijn.
Jij was er niet bij.
Wat wordt de draai dan?
Geen vissen?
Ik heb iets nodig met meer impact, iets wat ontroerender is.
Iedereen vindt een bruiloft geweldig.
Het is maar een zomerkoutje, meneer.
Het duurt nogal lang. - Inderdaad.
Als ze niet op komt dagen...
gaat men denken dat jij en ik...
Mooie binnenkomst. - Sorry, meneer.
Zullen we beginnen?
Ja, tuurlijk, als ik het publiek expres wil martelen.
De poort doet het weer.
Generaal.
Met permissie.
Maar ik heb nog geen einde.
Hou die jongens uit de problemen, Jack.
Ik heb een idee, Hank. Waarom ga je niet met ons mee?
Ik weet niet. - Serieus.
Kom op.
Dan wordt het zo'n speciale gelegenheid-ding.
Ach wat. - Zo mag ik het horen.
Walter. Kom mee, we gaan allemaal.
Ik heb niet de goede kleding. - Je ziet er prima uit.
Is alles klaar?
SGs 3 via 18 staan klaar, meneer.
De taart? - Alles staat klaar.
Ballonnen, serpentines, alles.
Goed, dan gaan we de mysteries van P2C-106 bekijken.
Marty, waarom ga je niet met ons mee?
Dan doe je misschien wat inspiratie op voor het 'einde' van je 'film'.
Dat gaat niet. Ik hoor net dat de film geannuleerd is.
Wat een teleurstelling. - Wat jammer.
Niet voor mij.
Ze hebben besloten door te gaan met de serie.
We gaan.
En stop.
TIEN JAAR LATER
Goed gedaan, Doug. Ocean. - Dank je.
Dat was niet slecht.
Dat was het, mensen. De 200e aflevering staat erop.
Goed gedaan, allemaal.
Had je ooit gedacht dat zo'n serie 200 afleveringen zou maken?
Tuurlijk. Hoezo, zo'n serie?
Meen je dat nou?
Raad eens. De film gaat weer door.
Wow, tien seizoenen, zeven Saturnusawards...
voor beste sciencefictionserie.
Wie had dat gedacht?
Ik denk dat het vooral komt door het script.
We nemen onszelf duidelijk niet te serieus.
De schrijvers zijn geweldig, allemaal.
Mannen, he. Het is een beetje een jongensclubje.
De echte uitdaging was een goede kreet verzinnen.
'Dat is m'n werk.'
'Dat is mijn werk.'
Dat was gewoon zo goed.
Dat definieerde kolonel Danning.
Ik denk dat ze niet weten wat ze met mij moeten.
Ik had waarschijnlijk al heel lang moeten gaan leren golfen.
Grapje.
En ik had nog iets beters nodig zodat je de man vergeet...
waar de fans de eerste zeven jaar zo graag naar keken.
Hij was er acht seizoenen, maar veel mensen zeggen...
dat hij het doorbelde dat laatste seizoen.
Dat is verleden tijd. Daar hebben we het niet meer over.
Ik weet zelfs niets eens wat er gebeurd is.
Ik had nooit het idee dat ik wegging.
Ik had wat ruimte, wat tijd nodig.
Ik wilde terug, naar het theater. Dus naar New York.
Zat in wat onbekende stukken. Maakt niet uit.
Het was acteren zonder dat mensen...
de hele dag papier-mache keien naar je smijten.
Geweldig. Ik vind het allebei leuk. Ik vind keien leuk.
Deze productie loopt als een goed geoliede machine...
en dat begint natuurlijk bovenin, maar we vinden de serie allemaal geweldig.
De cheftechnici, de belichtingsman, de medici, de make-up...
en de cateraars. Een grote familie.
De schrijvers probeerden een kreet te verzinnen.
'Daar kan ik achter komen' hebben we een tijdje geprobeerd.
Maar goed. Ik zou wel willen schrijven. Misschien een kindje.
Ineens had ik het.
Lieve (... ).
En dat mogen we ook zeggen, want het is kabel.
Je bent nergens zonder de fans. Die moet ik bedanken.
En dan vooral... Hoe heet het ook weer?
SaveDrLevant. Com.
Heb je die site gezien? Gestoord.
Blijkbaar krijgen ze tientallen hits per maand. Dat vind ik veel.
Zij en de advertentie in Variety...
hebben eraan bijgedragen dat de producenten...
me terug wilden nemen... Uitnodigden.
Het was niet aan hen. Ze belden: 'Wil je het? ' Ik was er klaar voor.
De serie is zoals hij is...
door de chemie van de cast.
Heb je een momentje? Zet de opname maar stil.
Wie denkt hij wel niet dat hij is?
Zeg maar tegen die ondankbare kleine (... )...
dat hij het in z'n (... ) steekt.
Laat hem maar een baan vinden die net zo goed betaalt.
Je nam toch niet op, of...
Waar had ik het over? O ja, de cast.
Dat kan dus niet.
Was dat het? Goed.
Mag ik nu alsjeblieft m'n (... ) sandwich?
Goed. Bedankt, he.
Sciencefiction is een existentiele metafoor.
We kunnen er verhalen over de menselijke staat door vertellen.
Isaac Asimov zei ooit:
'Individuele sciencefictionverhalen lijken triviaal...
voor de blindere critici en filosofen van nu...
maar de kern van sciencefiction, het wezen...
is cruciaal voor onze redding, als we al gered kunnen worden.'